Reading now: Eagles in the flesh of Erik B. Kaye

60th Review For the love of Flying: the story of Laurentian Air Services- Danielle Metcalfe-Chenail

(2009, 224 pages, English)

(coming soon)

 

Hoe vaak komt het voor dat een geschiedkundig onderzoeker diep in de geschiedenis van een schitterend nostalgisch luchtvaartbedrijf duikt? Niet zo heel vaak geloof ik, maar dít is in ieder geval een erg geslaagde poging van de Canadese Danielle Metcalfe-Chenail. De combinatie van onderzoeker, schrijver en specifiek dit luchtvaartbedrijf (dat helaas niet meer bestaat) is er een van 1+1+1=5 lijkt het. Waarom? Simpel: gewoon een erg goeie mix van onderwerp, taal, top-foto’s, informatie en lay-out.

Het boek gaat over de geschiedenis van Laurentian Air Services, een vliegbedrijf in de buurt van Ottawa, Canada.  Het vliegbedrijf startte in 1936, heette ook nog Air Schefferville en sloot haar deuren in 1998. Het bedrijf was niet zo maar een bedrijf. Het vloog namelijk veel vanaf het water naar ver af gelegen bestemmingen meer naar het noorden van Canada. De passagiers waren veel mensen die de bush in wilden voor de jacht, maar ook veel business in het kader van waterkrachtcentrales en mijnbouw.

Als je dit boek in je handen hebt dan voelt het heerlijk zwaar. Als je het boek open slaat dan kom je in een soort van Walhalla van schitterende nostalgische foto’s. Deze foto’s –geen idée hoeveel het er zijn- zijn mede prachtig omdat dit vliegbedrijf vloog met ‘echte’ vliegtuigen zoals de de Havilland Beaver, Twin Otter, Grumman Goose en DC3. Stel je deze vliegtuigen voor in een omgeving van water, bos, water en nog meer water. Fantastisch gewoon. Maar dat is het niet alleen. Het boek bestaat uit 11 erg goed geschreven hoofdstukken tekst. Geen ellelange verhalen, maar compacte informatie die precies dat vertelt over Laurentian Air Services wat ze moét vertellen.

Je zou bijna verwachten dat Danielle Metcalfe-Chenail vliegtuigspotter geweest is of iets dergelijks. Dit boek gaat zo diep en zo gedetailleerd dat je niet anders zou verwachten. Het boek beschrijft het ontstaan en de ondergang van dit vliegbedrijf en alles wat er tussen in zit; Van de duizenden trips diep de bush in tot hoe de verschillende vliegtuigen aangekocht werden en van wie en voor hoeveel en ook van de ongelukken met vliegtuigen tot alle running business die het hebben van een dergelijk bedrijf met zich mee brengt. Het boek vertelt ook over die keer dat piloot Peter Goodwin in juni 1968 een keer –al vliegend- in de middle of no-where bij ‘Snowball lake’ (het bestaat echt!) twee mensen bezig zag terwijl ze hun spullen in het water aan het gooien waren. Hij vertrouwde het niet en vloog naar het koppel toe. Ze konden hun ogen niet geloven dat er een vliegtuig kwam aanvliegen. Wat was er gebeurd? De twee heren waren afgezet in de herfst een jaar eerder voor een mijnbouwbedrijf maar men was vergeten ze weer op te pikken!….Anyway eind goed al goed dus. Dit boek staat dus vol met kleine anekdotes die deel uit maakten van al die jaren vliegen en dat maakt het ook zo leuk dit boek te lezen.

Danielle Metcalfe-Chenail laat met dit perfect gedocumenteerde boek zien dat goeie research kan leiden tot een schitterend boek, en dat terwijl ze min of meer toevallig met dit onderwerp in aanraking kwam! Ik ben benieuwd naar haar volgende publicaties in de wereld van de luchtvaart. Zo moet luchtvaart zijn en zo moet er over geschreven worden!

Rating:

Landed on the bookshelf: Why Planes Crash by Sylvia Wrigley

59th review The last bush pilots – Eric Auxier

(2012, 111 pages, Dutch)

(coming soon)

Een grappige originele vent is de schrijver van dit boek; Eric Auxier. Hij vliegt tegenwoordig grote jongens, maar er was ook een korte tijd dat hij in Alaska klein spul vloog. Dit boek is doordrenkt met alles wat Alaska gewoon weg IS; fantastisch landschap, schitterende vogels, desolaat landschap, bergen, veel slecht weer en weinig gelegenheid om een geslaagde noodlanding te maken als het mis gaat daar onderweg.

Door het boek heen proef je dat Eric Auxier gek is van Alaska. Hij heeft er passie in het kwadraat voor. Passie voor vliegen in Alaska. Uberhaupt passie voor vliegen. Alaska is  een soort van jeugdliefde van de schrijver en die moest en zou gewoon eindigen in deze roman die van voor tot achteren alles uit Alaska en vliegen uitstraalt. Alleen al het feit dat Eric Auxier zijn ervaringen en liefde voor het vak uit in een roman is origineel te noemen aan dit boek. Het is een bijzondere roman in de zin dat de inhoud van het boek niet helemaal uit de duim gezogen is. Een aantal gebeurtenissen hebben echt plaats gevonden en zijn een beetje aangepast om een en ander smeuïg over te laten komen.

Het verhaal speelt vanaf de luchthaven van Juneau in Alaska. Zoek die locatie maar eens via Google-maps en dan begrijp je gelijk waarom deze plek de ultieme vertreklocatie is voor de avonturen van twee jonge piloten, Daniel “DC” Alva en Allen David Foley. Als je trouwens goed inzoomt bij Google-maps, zie je ten zuiden van de asfalt baan nog een paralelle baan in het water lopen met allemaal vliegtuigjes die afmeren aan de noordkant er van. Daar wil je toch gewoon deel van uit maken! Eric Auxier laat het verhaal afspelen in een vliegbedrijf omgeven met allerlei karikaturen, zeg maar gerust vlieggekken die je je voor kunt stellen bij een transportbedrijf in Alaska waar alles ‘veel voor weinig’ is.

Eigenlijk vertelt de voorpagina al genoeg. Passie en respect voor de natuur….maar een goed ‘vliegboek’ zou geen goed vliegboek zijn als er geen vrouwen in zouden voorkomen. Dus die ene vrouw komt er in voor en die maakt het de twee vrienden lastig. Er zit de nodige dosis goeie humor in het boek; ‘8 feet tussen de bottle en the throttle’ houden we er in! Ik vond zelf de check van DC door mrs Innes wel mooi om te lezen. DC heeft de check van zo’n ander half uur door deze dame na een korte nacht met drank en moet allerlei manouvres laten zien in een toestel dat relatief nieuw voor hem is. Aangezien de schrijver de nodige persoonlijke ware ervaringen heeft weg geschreven in deze roman zat ik mij telkens af te vragen welke episodes uit het verhaal waar gebeurd zijn; Was hij degene die zwaar door de molen gehaald werd door de examinator na een zware nacht? Wat maakt Eric Auxier mee van de crash? Welke avonturen beleefde Eric Auxier nog meer daar op vrouwenvlak? Wat bijna zeker is is dat flightsafety, examinators en inspecteurs een grote plek innemen in de ervaringen en belevingswereld van de schrijver. Wat zeg jij Eric Auxier?

Even serieus. ‘Cap’n Aux’ beschijft alle fictieve personages uitgebreid en ook deze zijn gebaseerd op de werkelijkheid. Hij schrijft ontspannen, met humor en ware passie voor Alaska, het vliegen maar zeker ook het schrijven zélf.  Door de schrijfstijl kruip je bijna letterlijk in de jas (én het vliegtuig) van de hoofdpersonen en dat is gewoonweg heerlijk. Tussendoor komt ook het nodige luchtvaartjargon aan bod dat zowel voor piloten als niet-piloten nog eens een extra bron van herkenbaarheid is.

Wil je Eric Auxier volgen? Dat kan via zijn blog; http://capnaux.blogspot.nl/.

Rating:

58th Review Chicken Wings 4- Gold Rush- Michael & Stefan Strasser

ISBN 978-1-4675-2065-2 (2012, 159 pages, English)

(coming soon!)

Sommige boeken die ik tegen kom verdienen de orginaliteitsprijs. Dit is er één! Het boek bevat een grote hoeveelheid van comische tekeningen die op zichzelf of samen met 
andere plaatjes een kort verhaaltje vormen. De verhaaltjes spelen zich af op een gezellig vliegveldje, de hangaars, de platformen of in de lucht…..Het zijn Chuck en Julio die de hoofdrolspelers zijn en zo nu en dan komen ze hun vrienden en vriendinnen tegen zoals Sally, Hans, Nobu en nog enkelen. Ik herken enkelen van vliegveld waar ik altijd vlieg!

De figuurtjes en de verhaaltjes waar ze in spelen zijn gewoon erg goed en krachtig getekend met grappige humor die je vast ook zélf zo nu en dan tegen komt. Als je tenminste een beetje humor hebt! Wat ook mooi is is dat er aan dit boek geen einde lijkt te komen. 156 pagina’s met fun wil ik elke dag wel! Go on Michael & Stefan!

Kopen gaat via www.chickenwingscomics.com!

Rating

57th Review Een Texelse luchtvaartgeschiedenis- Jan Willem de Wijn

(2012, 148 pages, Dutch)

Een boek over het wel en wee van een van mijn favoriete bestemmingen in Nederland! En wat voor een boek! Het boek is uitgegeven ter ere van het 75-jarig bestaan van vliegveld Texel in juli 2012. Schrijver Jan Willem de Wijn heeft dit boek samen met vormgever Jan Nieuwenhuis in een half jaar klaargestoomd, en zij hebben daarmee een schitterende prestatie geleverd.

Wie wel eens op Texel komt zal heel veel van EHTX zélf herkennen in dit boek en ook heel veel van de complete luchtvaartgeschiedenis niet! En dat is nu ook net het interessante aan het boek. Het boek staat van voor tot achteren vol met allemaal compacte prettig leesbare informatie over de belangrijkste gebeurtenissen op het eiland. Geen lange lappen tekst maar veel kortere paragrafen met talrijke kleinere en grotere zwart/ wit en kleurenfoto’s en dat alles prettig vormgegeven. Al die foto’s van vroeger tot en met nu maken het dat het leuk is om dit boek zo nu en dan ter hand te nemen. Het boek is goed gedocumenteerd zodat je heel snel informatie kan vinden door middel van een goede inhoudsopgave en index.

Het boek verhaalt in chronologische volgorde over de geschiedenis van de luchtvaart op Texel die startte in –jawel- 1823 toen uit de zee een ballon werd gevist met het wapen van de koning van Engeland. Een mooiere start van de luchtvaart kun je je bijna niet voorstellen, zeg ik dan! Die kon alleen maar uitmonden in een levendige geschiedenis van de luchtvaart op Texel en zo geschiedde. Wat ik wel bijzonder vind is dat de luchtvaart zich niet alleen maar afspeelde op de huidige luchthaven maar op wel 10 locaties op het eiland. Van locaties waar een eerste landing en start plaatsvonden tot de eerste raketbasis! Wie had dat gedacht?

Het gaat natuurlijk te ver om alle mooie feiten uit het boek hier op te lepelen, maar enkele wil ik toch wel noemen. Een mooi stuk geschiedenis wordt gevormd met het onstaan van het eerste vliegveld op Texel, genaamd ‘De Mok’. Dit was een ‘luchthaven’ van de Marineluchtvaartdienst aan de zuid-west punt van het eiland waarbij gevlogen werd vanaf het strand en vanuit de zee. Stel je voor hoe mooi dat schouwespel er moet hebben uitgezien! Je zou er als toeschouwer niet alléén hebben staan kijken, want het trok duizenden toeschouwers. Ook mooi is het aandeel KLM in de Texelse luchtvaartgeschiedenis. Het is nu bijna niet meer voorstelbaar dat de KLM vaste lijndiensten uitvoert  op Texel. Toch was dat een feit van 1937 tot aan de Tweede Wereldoorlog. De KLM vloog haar eerste lijndienst op EHTX met een Fokker F.36 ‘Arend’, een schitterend viermotorig toestel met een verbruik van 600 liter per uur. Totaal vervoerde de KLM ongeveer 12.000 passagiers in die tijden van en naar Texel. Uiteraard heeft de Tweede Wereldoorlog diepe sporen nagelaten in de geschiedenis van Texel, ondermeer in de vorm van onder andere de vele Duitse activiteiten vanaf het eiland tot de talloze crashes van de geallieerden en Duitsers op en in de buurt van het eiland. In het boek is interessante informatie over onder andere de Duitse luchtaanvallen op 10 t/m 14 mei 1940 waarbij veel schade toegebracht wordt. Zie de website Airwar4045.nl voor de mooie site van Jan Nieuwenhuis met veel, heel veel informatie over crashes tijdens WW2 in Nederland.

Uiterst mooi zijn de felrode ex-luchtmacht Spitfires die in de jaren vijftig vanaf Texel door Schreiner gevlogen worden als doelsleper. Helaas vinden dit soort activiteiten niet meer plaats vanaf Texel.  Uiteraard komen alle bestaande faciltiteiten, activiteiten en markante persoonlijkheden aan bod van zweef- en paraclub tot en met havengebouwen, hotels en de vliegshows.

Al met al een mooi boek over een bruisende luchthaven met een indrukwekkende geschiedenis. Ik hoop er nog lang deel van uit te kunnen maken!

Zie ook deze link voor een indruk van de inhoud van dit boek.

Rating:

Photos posted with permission of the author.

56th Review- Out of the blue- Halldale Media Group #Pageturner #Coldwar #Viperred

(2011, 246 pages, English)

There are 100,000 books called ‘Out of the Blue’, but I felt drawn to this particular one and I absolutely had to have it. For 3 reasons: first of all the deep blue cover of the

ex-RAF BAC Jet Provost T3A in private ownership (Photo credit: Wikipedia)

book reminded me of my beloved 2001 midnight blue Saab 93; secondly in honour of my youthful past during which time I spent many an hour in a Royal Air Force field at RAF Wildenrath drooling over Phantoms; and last but not least, a few years ago a Dutch publisher brought out an excellent book of a similar concept about the Dutch Air Force. ‘Out of the Blue’ thus displayed all the elements of a jolly good bet, and I just had to buy it.

Out of the Blue is compiled by 3 former RAF pilots and comprises more than 80 short stories from the cold war era. These stories have been collected from tens of (former) RAF pilots. Some are humorous, some recount a near-accident incident or a crash. The atmosphere of ‘days gone by’ rises from the page as you read. Despite the fact that I was not able to serve in the air force (a: I did not have to do military service, and b: an F-16 would have been out of my reach) I nevertheless have been passionately interested in aviation since I was knee-high to a grasshopper and have followed it very closely. I used to indulge in endless (English) military plane spotting, and I once even wangled a personal meeting with the squadron commander of the 92^nd squadron at RAF Wildenrath. Is it any wonder therefore that I now feel so joined at the hip with the RAF?

However even if you don’t have as strong a connection with the RAF as I do, you will certainly enjoy this book. Particularly if you regularly travel by train! For each story is only a few pages long and can be read on a short journey! Flippancy aside, these stories are really good. They are fascinating or funny, or a combination of both. Take the one about a crew member of a Victor bomber, for example, who, during a mischievous moment during a tedious watch, shrieks out an alarm signal into a rubbish bin just for the hell of it, (just imagine the din!). Shortly afterwards hordes of colleagues come swarming out and head for the airplane. Not realizing quite what he’d done, the crew member stampedes with them. Extra delectable detail: on the way to the aircraft someone steps through the rusted floor of an old Mini. Anyway, they all pile into to the air plane, and buckle up in the cockpit and report the ‘ready’. “OK, fine, but what the b….y hell are you doing in the cockpit” demands their commanding officer on the other end of the line. Delicious humour! Or the one about a flying instructor who takes off somewhere in England by IFR in a Jet Provost, and when he emerges from his climb through the clouds, comes nose to nose with the Viper Red Jet Provost stunt team on a practice run. Wow! It’s a miracle he and his students survived to tell the tale! And I could go on and on, but I won’t of course, because I don’t want to spoil your reading fun!

Is this book all fantastic and wonderful? No. The photos are rubbish. They are black and white and boring and all come from the photo archive of BAE Systems. I had expected them to be more exciting and perhaps even in colour. Apart from this, the book is a wannahave and a page turner. Don’t deprive yourself a moment longer!

Er zijn 100.000 boeken die ‘Out of the blue’ heten, maar er zijn 3 redenen waarom ik déze ‘Out of the blue’ toch écht moest hebben. Ten eerste lijkt de diepblauwe kleur van de voorpagina van dit boek op het schitterende ‘midnight blue’ van mijn Saab 93 uit 2001; In de tweede plaats heb ik vroeger vele uren gesleten op een veld van de Royal Air Force; RAF Wildenrath (Phantoms) en last but not least had een Nederlandse uitgever enkele jaren geleden al een heerlijk  boek uitgegeven van een gelijkend concept gelinkt aan de Nederlandse Luchtmacht, dus dit boek moest gewoonweg een goed boek zijn!

Out of the blue is samengesteld door 3 voormalig RAF-piloten en bevat meer dan 80 korte verhalen uit de tijd van de koude oorlog. De verhalen zijn afkomstig van tientallen

An RAF Handley Page Victor V-Bomber, converted to the air-refuelling tanker role, refuels itself at the Civil Air Terminal, NAS Bermuda. (Photo credit: Wikipedia)

(voormalig) RAF-piloten. Sommige verhalen zijn humoristisch, andere gaan over een bijna ongeluk of een crash en dergelijke. Als je het boekje zo doorleest, dan komt de sfeer van ‘vroeger’ toch weer helemaal naar boven. Ondanks dat ik zelf niet heb mogen dienen voor de luchtmacht ( a) ik hoefde niet in dienst en b) de F-16 was iets te hoog gegrepen), volg ik de luchtvaart sinds mijn 5e levensjaar van zeer nabij . Vele dagen (Engelse) militaire vliegtuigen spotten, inclusief een persoonlijk bezoek aan de squadron-commander van het 92ste squadron op Wildenrath maakten daar deel van uit. Is het gek dat ik mij nauw verwant voel met de RAF?  Echter, ook als je niet zo’n ‘nauwe band’ met de RAF voelt, is dit toch echt wel een erg aardig boek.

Wat ik erg prettig vind is dat de verhalen altijd maar enkele bladzijdes lang zijn en dat is met de korte stukken die ik met de trein rijd erg handig. Daarnaast zijn de verhalen over het algemeen boeiend,  gewoonweg grappig of een combi van beiden.

Neem dat verhaal over een crewlid van een Victor- bommenwerper die tijdens een wachtdienst voor de grap in een vuilnisemmer een nep alarm schreeuwt (stel je dat geluid voor!) en daarna een hele horde collega’s naar het vliegtuig ziet rennen. Hij begrijpt er niets van maar rent zelf maar mee, niet wetende wat er aan de hand is! Onderweg naar het vliegtuig trapt er nog iemand door de veroeste bodemplaat van een Mini en eenmaal in de cockpit aangegespt melden ze zich ‘ready’…. ‘Ok mooi, maar wat doen jullie in godsnaam in de cockpit’ vraagt de baas aan de andere kant van de lijn! Humor om van te snoepen, vind ik. Of neem dat verhaal van een instructeur die IFR in een Jet Provost ergens in Engeland opstijgt, door de wolken omhoog klimt en net als hij uit de wolken komt direct in aanvaring komt met het Engelse Jet-Provost-stuntteam ‘Viper Red’ van die tijd! Die bleken daar te oefenen! Wow! Hij en zijn studenten overleefden het wonderbaarlijk. En zo kan ik nog wel even door gaan wat ik dus uiteraard niet doe!

Is dit boek dan alleen maar fantastisch en leuk? Nee! Ik vind de foto’s prut. Ze zijn uit het foto-archief van BAE Systems, zwart wit en allemaal een beetje saai vind ik. Ik had ze spannender en eventueel in kleur verwacht.  Buiten dat is dit boek verder een wannahave en pageturner.